داستان فیلم شهر هرت حول محور خواهر و برادری به نام‌های پرویز (پژمان جمشیدی) و پرستو (شبنم مقدمی) می‌چرخد که با ترفندهای مختلف از خانواده‌های ثروتمند کلاهبرداری می‌کنند. روش آن‌ها این است که پرویز با اجاره یک ماشین نعش‌کش، به خانه‌ی افراد ثروتمند فوت‌شده می‌رود و آدرس را به پرستو می‌دهد. پرستو نیز با یک سند ازدواج جعلی به عنوان همسر دوم متوفی وارد صحنه می‌شود و در ازای دریافت مبلغی، از ادعای خود دست می‌کشد. در یکی از این کلاهبرداری‌ها، آن‌ها با فردی به نام سالار (بابک کریمی) مواجه می‌شوند که یک اختلاس‌گر بزرگ است و برای فرار از کشور، خود را به مردن زده است. اینجاست که ماجرا وارد فاز تازه‌ای می‌شود و این دو کلاهبردار خرده‌پا درگیر یک بازی بزرگ‌تر و خطرناک‌تر می‌شوند.

فیلم شهر هرت به کارگردانی کریم امینی و تهیه‌کنندگی محمدحسین فرحبخش، یکی از فیلم‌های کمدی پرفروش سال ۱۴۰۲ بود که توانست با جذب مخاطبان، موفقیت تجاری قابل توجهی کسب کند. این فیلم که با بازی بازیگرانی همچون پژمان جمشیدی، شبنم مقدمی و بابک کریمی همراه است، در ژانر کمدی اجتماعی قرار می‌گیرد و با لحنی طنزآمیز به معضلات و فسادهای اقتصادی و اجتماعی جامعه می‌پردازد.

فیلم “شهر هرت” با وجود موفقیت در گیشه و استقبال عمومی، از نگاه منتقدان نقدهای متفاوتی دریافت کرده است. برخی این فیلم را یک کمدی عامه‌پسند و سرگرم‌کننده می‌دانند که در شرایط فعلی سینما به فروش و رونق آن کمک کرده است. در مقابل، بسیاری از منتقدان، “شهر هرت” را اثری ضعیف از لحاظ فیلمنامه و کارگردانی قلمداد کرده‌اند.

• موفقیت تجاری: “شهر هرت” یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال خود بود و توانست گیشه را زنده نگه دارد. این موفقیت نشان‌دهنده‌ی نیاز مخاطب به فیلم‌های کمدی و سرگرم‌کننده است.

• بازیگران: بازی پژمان جمشیدی در نقش پرویز، که به نوعی تکرار نقش‌های کمدی موفق او در سال‌های اخیر است، برای مخاطبان جذاب بوده است. همچنین، حضور بازیگران توانمندی همچون شبنم مقدمی و بابک کریمی به جذابیت فیلم افزوده است.

• پرداختن به مسائل روز: فیلم به صورت طنز به موضوعاتی مانند فساد مالی و اختلاس می‌پردازد. عنوان “شهر هرت” به خوبی این وضعیت را به تصویر می‌کشد که در آن، دزدان خُرد مجازات می‌شوند، اما مفسدان بزرگ آزادانه در جامعه جولان می‌دهند.

نقاط منفی:

• ضعف فیلمنامه: منتقدان، فیلمنامه را یکی از اصلی‌ترین نقاط ضعف “شهر هرت” می‌دانند. داستان فیلم ساده و کلیشه‌ای است و شوخی‌ها گاهی سطحی، دم‌دستی و حتی مبتذل توصیف شده‌اند. برخی معتقدند که فیلم برای خنداندن مخاطب از هر ترفندی، حتی شوخی‌های جنسی و کلمات رکیک، استفاده می‌کند که این امر از ارزش هنری آن می‌کاهد.

• عدم عمق در شخصیت‌پردازی: شخصیت‌های اصلی فیلم، به ویژه پرویز و پرستو، به خوبی پرداخت نشده‌اند و رفتارهایشان گاهی غیرمنطقی به نظر می‌رسد.

• تبلیغات مستقیم: استفاده از تبلیغات مستقیم محصولات مختلف در دل فیلم، یکی دیگر از مواردی است که مورد انتقاد قرار گرفته است.

نتیجه‌گیری

“شهر هرت” را می‌توان نمونه‌ای از سینمای کمدی تجاری در ایران دانست که هدف اصلی آن، جذب مخاطب و فروش گیشه است. کریم امینی که پیش از این با فیلم “فسیل” به عنوان یکی از موفق‌ترین کارگردانان در زمینه کمدی مطرح شده بود، در “شهر هرت” نیز فرمول موفقیت تجاری را تکرار کرده است. با این حال، تفاوت فاحشی بین دو فیلم وجود دارد؛ در حالی که “فسیل” با نوستالژی و فضایی جذاب مخاطب را همراه می‌کرد، “شهر هرت” بیشتر بر شوخی‌های لحظه‌ای و طنزهای سطحی متکی است.

با تمام این تفاسیر، “شهر هرت” به دلیل جذب مخاطبان و پرفروش بودن، یک پدیده اجتماعی محسوب می‌شود که نشان‌دهنده‌ی نیاز مردم به سرگرمی و فرار از مشکلات روزمره است. این فیلم، فارغ از کیفیت هنری، به خوبی توانست در بازار سینمای ایران موفق عمل کند.